Τα βιβλία του Βαγγέλη Ραπτόπουλου

«Η υψηλή τέχνη της αποτυχίας»

Φωτογραφία: Αργύρης Γιατζόγλου, 2008. Εξώφυλλο: Φώτης Πεχλιβανίδης | Κάντε κλικ στις εικόνες να μεγαλώσουν
"The High Art of Failure", 2012

Η ΥΨΗΛΗ ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ

Tο βιβλίο αυτό είναι κάτι ανάμεσα σε ημερολόγιο και ντοκιμαντέρ, αυτοβιογραφία και χρονικό, εξομολογητικό δοκίμιο και οδοιπορικό στη δεκαετία του 2000.

Μιλάει για την οικογένεια, τους φίλους και τα διαβάσματά μου. Για τη γνωριμία με συναδέλφους μου όπως ο Ταχτσής, ο Σαμαράκης, ο Κουμανταρέας ή ο Νίκος Νικολαΐδης. Αλλά και για τις επιτυχίες και τις αποτυχίες μου, αφού πάνω από τριάντα χρόνια τα βιβλία μου διχάζουν ακόμα και τους φανατικούς μου αναγνώστες.

Παράλληλα, μιλάει και για το Μπουρνάζι, το Μετρό, το Mall, το ΟΑΚΑ, το Big Brother και την καπναπαγόρευση. Για την άνοδο των γυναικών και την πτώση των αντρών, το Ίντερνετ, την οικολογία, την παγκοσμιοποίηση και τον πατριωτισμό. Για τα Δεκεμβριανά του 2008, την τρομοκρατία, τις ταραχές στην Κερατέα, το κόμμα του Λαζόπουλου και τους Αγανακτισμένους στο Σύνταγμα.

Με άλλα λόγια, το βιβλίο αυτό μιλάει για μια δεκαετία που ξεκίνησε ως ο ορισμός της επιτυχίας: με την ακλόνητη πεποίθηση ότι γίναμε Ευρώπη, μέσα από την είσοδο της Ελλάδας στο ευρώ και τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004. Για να καταλήξει, πριν καν εκπνεύσει το 2010, στο γκρέμισμα της νεοπλουτίστικης βιτρίνας κι αυταπάτης, και στο βούλιαγμά μας σε μια οικονομική κρίση τόσο βαθιά, ώστε να καλούμαστε τώρα να μάθουμε την υψηλή τέχνη της αποτυχίας.

Ολόκληρο το εξώφυλλο ↓ Κάντε κλικ

Το εικοστό τρίτο βιβλίο του Βαγγέλη Ραπτόπουλου, με τον τίτλο Η υψηλή τέχνη της αποτυχίας, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Ίκαρος» τον Μάρτιο του 2012.

***

Διαβάστε τις 26 πρώτες σελίδες του βιβλίου, όπως ακριβώς τυπώθηκαν 

e-book: 1. ikarosbooks.gr | 2. eAnagnostis.gr | 3. perizitito.gr | 4. iBookstore | 5. myebooks.gr | 6. CosmoBooks.gr

Ρεπορτάζ: Μικέλα Χαρτουλάρη («Τα Νέα»): α. «Ο χρονογράφος Ραπτόπουλος» | β. «Αυτοπροσωπογραφία» | γ. «Οι αντικατοπτρισμοί της ελληνικής νεολαίας» || Έγραψαν για το βιβλίο: Σταυρούλα Σκαλίδη, «Η σημασία του να είναι κανείς ειλικρινής». | Παύλος Μεθενίτης, «Για τον Β.Ρ.» | Βασιλική Πιτούλη || Άλλα δημοσιεύματα: «Τα Νέα»«Metropolis» || Εκδηλώσεις: «Βιβλιοθήκη»

Αποσπάσματα από το βιβλίο: «Το μόνο που μας σώζει είναι η φιλία»: α. «tvxs.gr» & β. «Εκδόσεις Ίκαρος – blog» | «Η πεπατημένη»: α. «lifo.gr» & β. «the K-magazine» || Απαντήσεις: «Είναι θεμιτό να δημοσιογραφούν οι λογοτέχνες;» («lifo.gr») | «Τι είναι και σε ποιους απευθύνεται “Η υψηλή τέχνη της αποτυχίας”;» («artmag.gr») | «Το αντίθετο του παραμυθιού» («tvxs.gr»)

Συνεντεύξεις: 1. (στον Γιώργο Καρουζάκη / «Θαλής & Φίλοι») «Διαδοχικά θαύματα» | 2. (στον Γιάννη Μουταφτσή / «Χρήμα Plus») «Ο “οικονομίστικος” τρόπος να βλέπεις τον κόσμο απέτυχε παταγωδώς» | 3. (στον Κυριάκο Αθανασιάδη / «Εξώστης») «Η Κρίση ως βία και ως κάθαρση» | 4. (στην Έλενα Πάρπα / «Ο Φιλελεύθερος» – Κύπρος) «Kαθαρή ποίηση» α. & β. | 5. (στον Κώστα Αγοραστό / «bookpress.gr») «Οι συγγραφείς είναι οι εμμονές τους» | 6. (στον Δημήτρη Χαλιώτη / free press «Metropolis») «Τιμωρούμαστε για τις αυταπάτες μας» | 7. (στην Ελένη Γκίκα / «Έθνος της Κυριακής») «Η βαθύτερη αλήθεια σου»  | 8. (στην Αγγελική Μπιρμπίλη / «Athens Voice») «Η δεκαετία του 2000» | 9. (στον Βάσο Γεώργα / «Bibliotheque.gr») «Η βιβλιοθήκη μου» | 10. (στην Κρυσταλία Πατούλη / «tvxs.gr») «Τα ΜΜΕ βλάπτουν σοβαρά την υγεία» | 11. (στην Εύα Χατζοπούλου / «The University of Sheffield») «Μαθαίνοντας από την αποτυχία» | 12. (στον Κώστα Πλιάτσικα / «diasxizo.gr») «Τι ήχο κάνει ένα χέρι, όταν χειροκροτάει;»

Βίντεο-συνεντεύξεις: 1. (στον Βαγγέλη Μπέκα / «barouaknet»)  «Τα όρια της πορνογραφίας» | 2. (στον Γιώργο Καρουζάκη / «Θαλής & Φίλοι») «Διαδοχικά θαύματα» | 3. (στην Εριφύλη Μαρωνίτη / «Mega») «Η υψηλή τέχνη της αποτυχίας» | 4. (στην Τίνα Μανδηλαρά / «Πρώτο Θέμα») «Περί Τσίπρα και άλλων δαιμονίων» | 5. (στους Γιώργο Αμυρά & Ρένια Τσιτσιμπίκου / «Μένουμε Ελλάδα-ΝΕΤ») [από το 01:19:30 και μετά] «Η σιωπή των πνευματικών ανθρώπων είναι ψέμα» | 6. («Mstories») «Στον “Ίκαρο”» | 7. (στην Εύα Χατζοπούλου / «The University of Sheffield») «Για την κρίση» 

***

Έγραψαν για τον Β. Ρ.

«Ο πιο δημιουργικός, ο πιο παθιασμένος συγγραφέας της γενιάς του». Μάρω Δούκα, Εντευκτήριο, Μάρτιος 2007

«Τον απασχολεί η σκοτεινή πλευρά του εαυτού μας, αλλά και οι αντιφάσεις του έρωτα που μπορεί ταυτόχρονα να είναι κυνικός και ρομαντικός. Τον ενδιαφέρει η λαϊκή αμερικάνικη κουλτούρα, αλλά και ο Κούντερα. Οι ήρωές του αντανακλούν την ελληνική πραγματικότητα, αλλά οι ορίζοντές του δεν γνωρίζουν σύνορα. Ο Βαγγέλης Ραπτόπουλος εμφανίστηκε στα γράμματα το 1979 στα 20 του και έχει κυκλοφορήσει 20 βιβλία ώς τώρα. Πάντα ενοχλητικά». Βιβλιοδρόμιο-Τα Νέα, 7-7-2007

Αχρησιμοποίητες εκδοχές του εξωφύλλου. Σχεδιασμός: Φώτης Πεχλιβανίδης. | Κάντε κλικ

«Ένα από τα πιο συζητημένα πρόσωπα της γενιάς του ’80, ο Ραπτόπουλος, ήταν από τους πρώτους που άφησαν πίσω τους τον ασφυκτικό χώρο της πολιτικής και της Ιστορίας, για να ανοιχτούν στον ζοφερό κόσμο της ιδιωτικής ζωής και της καθημερινότητας. Οι μαύρες παρωδίες του όχι μόνο έβαλαν σ’ έναν νέο δρόμο την πεζογραφία της εποχής, αλλά και συχνά τροφοδότησαν τη θεματογραφία και τη στάση των επομένων». Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, Επτά-Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 7-3-2006

«Ουσιαστικά στάθηκε ο μπροστάρης της επόμενης ομάδας συγγραφέων, κατά μία δεκαετία νεοτέρων, που μόλις έσκαζαν μύτη. Με πρότυπο τα αμερικανικά αναγνώσματα, ζήτησε να γράψει βιβλία αντιπροσωπευτικά της εποχής μας και μεταμοντέρνας σύλληψης. Για την εναργέστερη, μάλιστα, αποτύπωση της εκσυγχρονιστικής μετάλλαξης που υφίσταται η νεοελληνική κοινωνία μετήλθε πλείστους όσους τρόπους, από αφηγήσεις αλληγορικών διαστάσεων και χλευαστικής διάθεσης ώς πορνογραφικές περιγραφές». Μάρη Θεοδοσοπούλου, Το Βήμα της Κυριακής, 8-8-2004

Αχρησιμοποίητη εκδοχή του εξωφύλλου, διά χειρός Φώτη Πεχλιβανίδη. | Κάντε κλικ

«Δύο πράγματα δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει όσον αφορά τον Βαγγέλη Ραπτόπουλο. Ότι ξέρει να γράφει και ότι στα τριάντα σχεδόν χρόνια της συγγραφικής διαδρομής του έχει μοχθήσει να συλλάβει και να απεικονίσει τη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα στη σχέση της με τον κόσμο που αλλάζει. Το αποτέλεσμα συχνά υπήρξε άνισο, ποτέ όμως βαρετό: όλα του τα έργα κινούν το ενδιαφέρον του αναγνώστη, έστω και για να τα απορρίψει κάθετα». Τιτίκα Δημητρούλια, Η Καθημερινή της Κυριακής, 20-8-2006

«Η διαδρομή του αντικαθρεφτίζει την εξέλιξη της κοινωνίας μας. Στα πρώτα του βιβλία ενυπάρχoυν η γενιά του Πολυτεχνείου και οι συλλογικές αμφισβητήσεις. Στα επόμενα, κυριαρχούν ο ατομικισμός της δεκαετίας του ’90, τα κινηματογραφικά πρότυπα και το θρίλερ. Με τα τελευταία, επανέρχεται στο συλλογικό γίγνεσθαι, με επίκεντρο τους φίλους και την οικογένεια. Πορεία δυναμική, γεμάτη εντάσεις και καταθέσεις ψυχής από έναν συγγραφέα που, όσο γράφει, αλλάζει και ο ίδιος». Εξπρές, 11-11-2007

«O Pαπτόπουλος έχει ήδη γράψει “λίγη ιστορία” στη νεοελληνική λογοτεχνία». Λίνα Πανταλέων, Βιβλιοθήκη-Eλευθεροτυπία, 2-6-2006

«Μερικοί από τους συγγραφείς γίνονται συγγραφείς επειδή κάθισαν και το σκέφτηκαν και αποφάσισαν να ασχοληθούν με την τέχνη. Άλλοι, όπως ο Ραπτόπουλος, μοιάζει να μην σκέφτηκαν τίποτα – έγιναν συγγραφείς επειδή είναι». Ελισάβετ Κοτζιά, Η Καθημερινή της Κυριακής, 2-10-2011

Αχρησιμοποίητη εκδοχή του εξωφύλλου, πάντα διά χειρός Φώτη Πεχλιβανίδη. Φωτογραφία: Σπύρος Κατωπόδης, 1999. | Κάντε κλικ για μεγέθυνση