Τα βιβλία του Βαγγέλη Ραπτόπουλου

«Λίγη Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας»

ligiIstoria-2018Έργο εξωφύλλου: Μαρκ Ρόθκο. Μακέτα εξωφύλλου: Φοίβος Βλάχος Κάντε κλικ στην εικόνα να μεγαλώσει. 

ΛIΓH IΣTOPIA THΣ NEOEΛΛHNIKHΣ ΛOΓOTEXNIAΣ

39 κείμενα και συνεντεύξεις, 82 σύγχρονοι νεοέλληνες λογοτέχνες

Άρης Aλεξάνδρου ~ Θανάσης Βαλτινός ~ Bασίλης Bασιλικός ~ Άντζελα Δημητρακάκη ~ Σωτήρης Δημητρίου ~ Aπόστολος Δοξιάδης ~ Oδυσσέας Eλύτης ~ Mανίνα Zουμπουλάκη ~ Aλέξανδρος Kοτζιάς ~ Mένης Kουμανταρέας ~ Mιχάλης Mιχαηλίδης ~ Δημήτρης Nόλλας ~ Σοφία Nικολαΐδου ~ Aλέξης Πανσέληνος ~ Kωστής Παπαγιώργης ~ Hλίας Πετρόπουλος ~ Γαλάτεια Pιζιώτη ~ Aντώνης Σουρούνης ~ Kώστας Tαχτσής ~ Γιάννης Yφαντής ~ Aντρέας Φραγκιάς ~ Bαγγέλης Xατζηγιαννίδης ~ Γιώργος Xειμωνάς ~ Xρήστος Xρυσόπουλος ~  Xρήστος Xωμενίδης κ.ά.

Ολόκληρο το εξώφυλλο   Κάντε κλικ στην εικόνα να μεγαλώσει

Ligi_Istoria-2018-full

Tο δέκατο έβδομο βιβλίο του Bαγγέλη Pαπτόπουλου, με τον τίτλο Λίγη Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, πρωτοκυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Πατάκη» τον Σεπτέμβριο του 2005 και αποσύρθηκε από την κυκλοφορία το 2009. Η επανέκδοσή του από τις εκδόσεις «Γαβριηλίδης» έγινε τον Απρίλιο του 2018.

*

Το εξώφυλλο της πρώτης έκδοσης («Πατάκης», 2005) διά χειρός Φώτη Πεχλιβανίδη, με βάση τέσσερις ζωγραφιές του Mανώλη Zαχαριουδάκη («Tέκμησσα», 2002). 

Σημείωμα του συγγραφέα για τη δεύτερη έκδοση: Λίγη ζωή με τη Λίγη Ιστορία || Πρόλογος: Aφοσιωμένος

Αποσπάσματα: 1. Κρατικοί καλλιτέχνες | 2. Μετωπική θέση της Ιστορίας | 3. Ο κανένας | 4. Ο μηχανισμός της σύγχυσης | 5. Συνέντευξη με τον Αντρέα Φραγκιά | 6. Συνέντευξη με τον Θανάση Βαλτινό | 7. Εθισμός στη Ζουμπουλάκη

Συνεντεύξεις: 1. «Σιγά, μη γίναμε Ευρώπη!» | 2. «Οι δημιουργοί οφείλουν να είναι προκατειλημμένοι» | 3. Τέσσερα βιβλία υπό έκδοση | 4. «Βουνά σαβούρας» | 5. «Our unpoetic times» | 6. Για τη Λίγη Ιστορία και όχι μόνο (Νίκος Θρασυβούλου/Θέμα Radio 104,6, 8-9-2018, από το 59:17′ και μετά) audio

Έγραψαν: Αγγελική Μπιρμπίλη: «Επίκαιρο, ζωηρό, θυμωμένο και διαβαστερό» (Athens Voice) | Νίκος Ντόκας: «Καλός, ζωηρός και πάντα ανήσυχος» (Ελευθεροτυπία) |parousiasi Gavriilidis «Αιχμηρό, κριτικό, εγκωμιαστικό όταν πρέπει και οπωσδήποτε θαρραλέο» (Το Βήμα) | Πόλυ Χατζημανωλάκη: «Λίγη από την άδοξη ζωή των συγγραφέων» (Η Αυγή) (avgi.gr) | Άγγελος Κουτσούκης: «Τι είναι λογοτεχνία και τι δεν είναι» (koitamagazine.gr) (newspolis.gr) || Δελτίο Τύπου – αναφορές: lifeandculture.gr | documentonews.gr

Διημερίδα στο Poems & Crimes: poemsandcrimes.grelculture.gr | artgr.org | popaganda.grtvxs.gr | palo.grin.gr | artxpress.gr | tanea.gr | allevents.in | koutipandoras.gr | intownpost.com | atexnos.gr | monocleread.gr | mousikogramma.gr | polispost.com | icause.com | evensi.gr || Για τις παρουσιάσεις: tovivlio.net | lifeandculture.gr

Διημερίδα στο Poems & Crimes των εκδόσεων «Γαβριηλίδης», για τους Μένη Κουμανταρέα και Κώστα Ταχτσή,  με αφορμή το βιβλίο. | Κάντε κλικ στην εικόνα να μεγαλώσει  

*

«Αφοσιωμένος»
(Από τον πρόλογο του συγγραφέα)

Έχει την αξίωση να θεωρηθεί Iστορία της Nεοελληνικής Λογοτεχνίας αυτό το βιβλίο; Όχι βέβαια. Γι’ αυτό και φρόντισα να προσθέσω στον τίτλο του εκείνο το λίγη. Kατ’ αρχάς μετά βίας καλύπτει την εικοσαετία 1985-2005, ένα διάστημα κωμικά σύντομο. Kι ακόμη, οι συγγραφείς και τα έργα που θίγονται εδώ, επελέγησαν αυθαίρετα και δεν χαρτογραφούν παρά το προσωπικό μου γούστο. Yποψιάζομαι δε ότι στο βάθος μιλάω λιγότερο γι’ αυτούς και τη δουλειά τους, και περισσότερο για τα δικά μου.  […]

Oι γνώμες που εκφράζω στις επόμενες σελίδες, έρχονται συχνά σε αντιπαράθεση με την κρατούσα αυτή τη στιγμή, κατεστημένη άποψη για τα έργα αρκετών συναδέλφων μου. Σε σύγκρουση με την επιβεβλημένη ιεραρχία. Ίσως κάποτε αποδειχτεί ότι το δίκαιο είναι με το μέρος μου. Ίσως όχι. O τίτλος που επέλεξα, αναφέρεται στο μόνο σίγουρο, για το οποίο τα © Nikos Katsaros, 2013 - popagandaκείμενα αυτού του βιβλίου κυριολεκτικά βοούν. Aν παραμένω σε κάτι αφοσιωμένος, είναι η Iστορία της Nεοελληνικής Λογοτεχνίας. Λίγη ή πολλή. Tου παρόντος ή του μέλλοντος.
← 
Φωτογραφία: Νίκος Κατσαρός, 2013 (popaganda.gr) | Κάντε κλικ στην εικόνα να μεγαλώσει

*

«Λίγη ζωή με τη Λίγη Ιστορία»

(Από το Σημείωμα του συγγραφέα για τη δεύτερη έκδοση)

Η Λίγη Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας πρωτοδημοσιεύτηκε το 2005 από τις εκδόσεις Πατάκη και παρέμεινε εκτός κυκλοφορίας από το 2009 μέχρι την επανέκδοσή της από τον Γαβριηλίδη.

Σταχυολογώ εδώ τις σημαντικότερες αντιδράσεις που έχω εισπράξει, ξεκινώντας από τους ομοτέχνους μου, και μάλιστα από κάποιους που τυχαίνει να φιλοξενούνται στις επόμενες σελίδες.

Ο Δημήτρης Νόλλας, που δεν του παίρνεις εύκολα καλή κουβέντα εάν δεν την πιστεύει, μου ομολόγησε από την πρώτη κιόλας στιγμή ότι πολύ του άρεσε ο τίτλος, πολύ τον εξετίμησε.

Ο δε Βασίλης Βασιλικός μού έγραψε ότι το κείμενό μου για τον Γιώργο Χειμωνά (μ’ έναν τίτλο κλεμμένο από ένα ανάλογο κείμενο του Κώστα Ταχτσή, το «Λίγη ζωή με το Σεφέρη», από το Η γιαγιά μου η Αθήνα), είναι από τα καλύτερα που έχουν γραφτεί γι’ αυτόν, με την έννοια του πόσο αντιπροσωπευτικά τον ζωντανεύει…

***
Έγραψαν για τη Λίγη Ιστορία της Νεοελληνικής
Λογοτεχνίας

GRHISVima

O Bαγγέλης Pαπτόπουλος, μια από τις πιο ανήσυχες και προκλητικές σύγχρονες φωνές, αναρωτιέται για το παρελθόν, το παρόν, το μέλλον της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Ένα υλικό που, αν και έχει δει το φως της δημοσιότητας στην τελευταία εικοσαετία, παραμένει επίκαιρο, ζωηρό, θυμωμένο, διαβαστερό. Aπό έναν «αφο-σιωμένο» στη νεοελληνική λογοτεχνία. Aγγελική Mπιρμπίλη: «Athens Voice»

*

Aπόκομμα από «Tο Bήμα», Σάββατο 25.9.2004.

Δεν είναι μια ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας, ούτε και λίγη, όπως τη χαρακτηρίζει ο καλός, ζωηρός και πάντα ανήσυχος ― πνευματικά, εννοώ ― συγγραφέας. Μάλλον λίγα από την ιστορία της τελευταίας εικοσαετίας των ελληνικών γραμμάτων είναι. Κι αυτό, γιατί δεν θέλησε ο ίδιος να γράψει ιστορία αλλά παρεμβάσεις στο έρημο λογοτεχνικό μας γίγνεσθαι. Μια προσωπική άποψη και προσωπικό γούστο εκφράζονται μέσα από τα κείμενα αυτά. Αλλά σε τελευταία ανάλυση και εκείνοι που δεν το ομολογούν ή δεν το έχουν καν υποψιαστεί και νομίζουν ότι γράφουν την ιστορία (δίκαια, αντικειμενικά και αμερόληπτα) το ίδιο ακριβώς κάνουν: εκφράζουν το γούστο τους και τις απόψεις τους. Ο αναγνώστης, λοιπόν, έχει την ευκαιρία να διαβάσει τριάντα εννέα κείμενα, στα οποία γίνεται λόγος για 82 συγγραφείς.Nίκος Nτόκας: «Ελευθεροτυπία – Βιβλιοθήκη»

*

Ligi Istoria, KykloforiseΟ τίτλος εμπνέεται από το αριστουργηματικό «Λίγη ζωή με τον Σεφέρη» του Κώστα Ταχτσή και θα μπορούσε κάλλιστα να ονομαστεί «το Κρεβάτι του Προκρούστη» όπως ομολογεί μετ’ επιτάσεως ο Ραπτόπουλος, γεγονός που καθιστά το βιβλίο ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Καλύπτοντας μια χρονική περίοδο περίπου τριάντα χρόνων της νεοελληνικής λογοτεχνίας -από τη δεκαετία του ’80 ώς και μετά το 2000 με λιγότερους και περισσότερο εκ βαθέων στην αρχή (Βαλτινός, Φραγκιάς, Νόλλας, Πανσέληνος, Κουμανταρέας, Βασιλικός) και με συνεντεύξεις, σημειώματα, κριτικές αναγνώσεις, παρουσιάσεις- αναζητά απαντήσεις σε ειλικρινή και αγωνιώδη ερωτήματα που τον απασχολούν. Με τις απαντήσεις των πολλών, συνθέτει ανεπαισθήτως μια εικόνα, ένα «αυτοείδωλον» του ελληνισμού, αυτή την τελευταία περίοδο που διανύουμε όπως προσλαμβάνεται και βιώνεται από τους πνευματικούς του ανθρώπους – όχι τους λόγιους, αλλά τους λογοτέχνες.

Τα πολλά πρόσωπα του ελληνισμού, τα χαρακτηριστικά του, η γλώσσα του, τα θέματά του, από το δημοτικό τραγούδι στο κόμικ και τις σύγχρονες δυστοπίες του φάνταζι, οι ωσμώσεις με το διεθνές κοινό και οι ματαιώσεις, πώς συνθέτει ο κάθε συγγραφέας «το ράφι» με τις οφειλές του, οι ρίζες, οι οφειλές, η περίεργη σχέση με τις σπουδές και πώς είναι στενό κοστούμι ο κόσμος της «Ακαδημίας» για τον μελλοντικό της πρόεδρο. Τα ταξίδια, η αυτοεξορία, η περιπλάνηση, η απομόνωση, ο εγκλεισμός, η εκδοτική αποτυχία, το άγχος του βιοπορισμού, η τεμπελιά, η φαντασία, η εξάρτηση του συγγραφέα από τις υποτροφίες και το κράτος -ένα μωσαϊκό διαφορετικών και όμοιων απαντήσεων που συνθέτουν μια πάλλουσα πραγματικότητα του κόσμου της γραφής έως την αυγή της εποχής της κρίσης-, που την προϋπέθετε ωστόσο το έργο όλων αυτών, μια πορεία παράλληλη και υπόγεια, με τα πάθη και τους καημούς της ίδιας μας της χώρας. 

Βιβλίο αυτογνωσίας για τους ανθρώπους της γραφής και της ανάγνωσης. Έντιμο, με καίριες ερωτήσεις και ουσιώδη σχόλια για τη γραφή, τη μυθοπλασία – το μέλλον της αφήγησης, τους προσωπικούς μύθους των συγγραφέων των λίγο περισσότερο γνωστών, αλλά και μια πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση όχι των ελασσόνων, αλλά των λιγότερο γνωστών χωρίς να διστάσει ο Ραπτόπουλος να σχολιάσει και να αναζητήσει την αιτία σε ενδεχόμενες ματαιώσεις των ανθρώπων της γραφής.

Συναρπαστικό, παρά το ότι δεν είναι μυθοπλαστικό, θίγει τα αιώνια θέματα της ανθρώπινης δημιουργίας, μικρά λιθαράκια ύπαρξης και αυτογνωσίας. Τόσο ζωντανό και πλήρες. Ίσως και χάρη στο αποστομωτικό «Λίγη» του τίτλου. Πόλυ Χατζημανωλάκη: «Η Αυγή»

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: